Romke Timmermans
Romke Timmermans is 14 oktober 1896 geboren in Leeuwarden.
Al voor de oorlog was hij evangelist en voorganger bij de Hervormde Evangelisatiekerk Bethel aan het begin van de Boerestreek. De kerk is in de zestiger verbouwd tot de woning, die er nu nog staat.
In de oorlog zat Romke in het verzet. Hij had contacten met de Joodse verzetsgroep CS-6 van J.K. Boissevain in Amsterdam. CS-6 zorgde o.a. voor Joodse onderduik-adressen. Zo nu en dan kreeg Romke een zending ‘kleine bijbels’ (joodse kinderen) waar hij onderdak voor moest zien te vinden.
Een daarvan was Robbert van Santen (alias Jelle Sixma) Jelle werd ondergebracht bij, Wytze Tjoelker. die een kleine boerderij had net buiten het dorp wat toen nog de Skieppeleane heette (nu Leidyk 24).Wytze zat eveneens in het verzet. In het hooivak had hij wapens verborgen en Jelle kreeg een slaapplaats boven de veestal. Van hieruit schreef hij wekelijks brieven aan zijn familie in Amsterdam. Romke fungeerde als postbode. Totdat de CS-groep in juli 1943 werd verraden. Daarbij viel ook de hele administratie in handen van de SD, met daarin ook het contactadres met Robbert van Santen.. Hij moest weg bij Tjoelker en vond nu onderdak bij de buurman van Romke , Jan Lammert.v.d.Broek,
Ook voor Romke werd het nu gevaarlijk. Zijn vrouw gaat tijdelijk ergens anders naar toe, maar Romke en zijn 17 jarige Joodse onderduiker van dat moment besluiten te blijven. De kust lijkt veilig en zijn vrouw komt na een tijdje weer thuis. Wel houdt er telkens iemand de wacht.. Laat op de avond van 20 aug. nadert een auto uit de richting Frieschepalen. Timmermans die zelf op wacht staat ziet dat het een Duitse auto is. De auto stopt op de hoek van de Mounleane, maar rijdt dan weer verder. Echter vijf minuten later staat de auto er weer. Het blijkt een overvalwagen te zijn. Direct daarna wordt het huis van Timmermans omsingeld. De jonge onderduiker springt zijn bed uit en verstopt zich vliegensvlug in de geheime kast in de kamer.
Dan stormen de SD-ers het huis binnen. In de keuken wordt Romke niet zachtzinnig door de Duitsers ondervraagd. Anderen doorzoeken het hele huis. Plotseling springt de onderduiker uit de geheime kast. Alle overvallers proberen hem te pakken, maar hij slaat nog een Duitser neer voordat hij door het raam springt en ontsnapt. Van de verwarring die daardoor ontstaat weet Romke te profiteren. Het lukt hem om buiten te komen en daar laat hij zich vallen in een droge sloot achter een heg. De Duitsers missen hem al gauw en gaan naarstig op zoek naar de vluchteling, die krijgt daardoor geen moment rust. De hele omgeving wordt afgezocht en door in het wilde weg te schieten hopen ze hem op te sporen. Romke bewaart zijn kalmte. Als het even rustig is kruipt hij onder het prikkeldraad door, wat hem bijna zijn kleren kost. Hij weet te ontkomen en gaat naar een vertrouwd adres bij de LIpomwyk, waarschijnlijk de boerderij van Aalzen de Jager. Hier kan hij even op verhaal komen en krijgt nieuwe kleren. De rest van de oorlog zit hij in ballingschap ondergedoken op het woonschip ‘Margriet’ in Rottevalle.
Voor de 17 jarige onderduiker loopt het minder goed af. Na zijn sprong uit het raam wordt hij door een wachtpost overmeesterd, verhoord en naar Westerbork gebracht. Daarna ontbreekt ieder spoor. Het is niet moeilijk om te raden wat er daarna met hem is gebeurd.
Na de oorlog was Romke nog actief in Ureterp met zijn evangelisatiewerk en zijn inspanningen om de gestolen kerkklokken te vervangen. Romke werd voorzitter van een commissie om dat te bewerkstelligen. Sinds 1948 hangen er weer twee klokken in de Ureterper klokkenstoel. Romke heeft toen over de geschiedenis van de Ureterper klokken in Ureterp nog een interessant boekwerkje geschreven, wat in te zien is bij het archief van de Stichting Dorpshistorie Ureterp.
Romke stond bekend als eigengereid en eigenzinnig. Hij had uitgesproken meningen, Zo heeft hij zich na de oorlog intensief bemoeid met de komst van een dorpshuis in Ureterp. Het leidde tot verdeeldheid binnen het dorp. Romke was één van de criticasters. Al met al heeft het 6 jaar geduurd voordat op 24 jan. 1959 het dorpshuis kon worden geopend.
